بسم الله الرحمن الرحیم
الحمداله که دوباره می تونم بنویسم و در جمع دوستان گل وبلاگی خودم باشم. از خدا می خوام که کمکم کنه تا بتونم بمونم و از این جمع دوست داشتنی رها نشم.
سلام به همه ی شما دوستان گل خودم که خیلی خیلی دلتنگشون بودم.
قصد کردم اولین آپ من بعد از مدتها یک شعر زیبا و پر معنی از سهراب سپهری
شاعر بزرگ و دوست داشتنی باشه. تقدیم به شما خوبان:
...... و ......
آری، ما غنچه یک خوابیم.
- غنچه خواب؟ آیا می شکفیم؟
- یک روزی، بی جنبش برگ.
- اینجا؟
- نی، در دره مرگ.
- تاریکی، تنهایی.
- نی، خلوت زیبایی.
- به تماشا چه کسی می آید، چه کسی ما را می بوید؟
- ...
- و به بادی پرپر...؟
- ...
دوستون دارم. تا بعد
